Uitgelicht: Projectorganisator

Vorig jaar is de pilot van de opleiding Projectorganisator van start gegaan. Ook dit jaar is er weer een nieuwe enthousiaste groep aan de opleiding begonnen.


Arthur van den Berg (Strukton Civiel), docent en mede initiatiefnemer van de cursus Projectorganisator: ‘De wereld om ons heen verandert snel en onze voorbereiders merken dat als eerste. Dat betekent dat zij voorop moeten lopen in het ‘ontdekken’ hoe een werk het beste georganiseerd kan worden.

In de cursus ligt de nadruk dan ook niet op het aanreiken van tools en instrumenten, maar op het ontwikkelen van een andere denk- en handelwijze. En dat bereiken we door een interactieve manier van lesgeven en het steeds weer stellen van de vraag: Hoe zou jij dat oplossen? Uiteraard krijgen de deelnemers ook praktische tips en besteden we de nodige aandacht aan de theorie.

Dan praten we bij risicomanagement bijvoorbeeld over de vraag: Welk risico staat er volgens jou op nummer 1? Een veelgehoord antwoord is dan ‘gebrek aan communicatie’. Maar bij het organiseren van een project is het grootste risico de projectorganisator zelf. Tegelijkertijd is hij als procesverantwoordelijke en organisator van werk, ook de belangrijkste succesfactor. De projectorganisator beïnvloedt immers het proces door de beslissingen die hij neemt. En dát besef samen met het besef dat je niet alles weet en ook niet alles kúnt weten, maakt dat de deelnemers open staan voor informatie en kennis van buitenaf. En daar begint het leerproces.

Een leerproces gaat met vallen en opstaan. Op het moment dat je onder druk staat, val je terug in je oude gedrag. Dat zag je bijvoorbeeld bij de eindopdracht. Daar toonden de deelnemers zich te afhankelijk van de opdracht. Terwijl het nu juist de kunst is om daar zelf invloed op uit te oefenen.

Als projectorganisator moet je zorgen dat je vroegtijdig meepraat en meedenkt. Dat je aan tafel komt bij het tenderteam en openingen creëert. Want als de werkprocessen zijn vastgelegd, dan ben je te laat. Je rol opeisen dus en daar heb je weer een dosis werkervaring en kennis voor nodig. De cursus heeft dus wel degelijk ook een grondige theoretische basis,’aldus van den Berg.

Of we aan nazorg of een opfristraining doen? Ik vind dat ze nu vooral meters moeten maken. Gewoon doen en veel oefenen. Ervaren welke invloed ze hebben en welk effect dat heeft. En dan zou het mooi zijn als ze zelf de telefoon pakken om een dilemma aan elkaar voor te leggen: Hoe zou jij het doen? Kan ik daar eens over praten met jou?’